De ultieme lobotomie

Tekst achterflap

Zo'n 75 jaar geleden vonden in de Verenigde Staten de eerste experimenten met diepe hersenstimulatie plaats. Deze behandeling, toen bedoeld voor psychiatrische stoornissen, moest een alternatief vormen voor de ingrijpendere lobotomie en elektroshocktherapie. De resultaten bleken echter onvoorspelbaar en artsen stonden voor raadsels over de precieze werking ervan op het brein. Toch waarschuwden onheilsprofeten al snel voor massale hersenspoeling en gedragsbeïnvloeding, waarbij ze verschillende maatschappelijke spanningen en angsten op deze techniek projecteerden. Dit boek toont de turbulente geschiedenis van diepe hersenstimulatie, waarin grote technologische stappen werden gezet maar ook veel belangrijke vragen onbeantwoord zijn gebleven.

Biografie

Max van der Linden is psycholoog, wetenschapssocioloog en gepromoveerd medisch historicus. Hij doceert psychologie aan de Universiteit van Amsterdam.

Inhoudsopgave

Inleiding: de ultieme lobotomie 7 1. Therapie of experiment? 15 2. Freudiaanse elektrische hersenstimulatie 39 3. Elektrische mind control 55 4. Van utopie naar dystopie 83 5. Controverse rond psychochirurgie 121 6. Van functionele lesie naar ingreep op maat 145 Conclusie: een onbekende, grillige en relevante geschiedenis 175 Literatuur 181 Over de auteur 185 Register 187

Details