Liefde in tijden van Alzheimer

Korte beschrijving/Annotatie

Na een ongelukkige jeugd heeft Wim met Tineke en het gezin van hun zoon Marten een gelukkig leven. Tineke sterft smartelijk na weigering van euthanasie bij haar dementie, ondanks een Wilsverklaring.

Tekst achterflap

Als puber heb je fantastische verwachtingen over wat er in de nabije toekomst gaat gebeuren. Je zoekt een partner waarvan je onvoorwaardelijk wil houden. Je vindt die liefdevolle relatie en je leeft in een gelukkige flow. Wim en Tineke, de liefde van zijn leven, zijn een zwanenpaar. Ze beseffen hun onherroepelijke eindigheid, als Tineke begint te dementeren en gaat verdwalen in het schemerduister van het grote vergeten. Wim moet afscheid nemen van het mooie leven met Tineke. Ze krijgt van haar verpleeghuisarts (Mees) niet haar gewenste euthanasie, maar palliatieve sedatie. Een lijdensweg. Ten slotte sterft Tineke smartelijk. Ze laat bij Wim een niet vullen leegte achter. Hun liefdevolle leven begon prachtig, maar veranderde geleidelijk in liefde in tijden van Alzheimer.

Biografie

De lijfspreuk van Wim van Dijk (1944) is: “Je bent verantwoordelijk voor de ander, omdat er waardigheid schuilt in ieder mens” (Levinas). Hij studeerde natuurwetenschappen en psychologie. Hij was o.a. psychogerontoloog en gaf colleges over ouderdomsziekten zoals dementie. Zijn demente vrouw brak in het verpleeghuis haar heup. Opereren was vanwege haar Alzheimer zinloos en ze overleed ellendig. Hij zet zich in om de euthanasiewet te verbeteren (via het burgerinitiatief Levenseinderegie van de Stichting Levenseinderegie). Liefde in tijden van Alzheimer is een ode aan de liefde en een aanklacht tegen de euthanasiepraktijk. Zijn doel is om het mogelijk te maken waardig te mogen sterven in eigen regie met hulp van naasten zonder dat die strafbaar zijn.

Details