Licht in onze tunnel

Korte beschrijving/Annotatie

Wie vrede wil, moet zich bewapenen; niet met wapens, maar met kennis over de mens. Jacques Huinck betoogt waarom psychologie op school een hoofdvak zou moeten worden.

Tekst achterflap

Jacques Huinck (geboren in 1935) maakte als kind de oorlog mee, vaak bibberend en klappertandend van angst. Later wilde hij fotograaf worden. Duitsland stond bekend om zijn fotografie, dus tekende hij daar een contract van drie jaar als leerling. Duitsland stond ook bekend om zijn krankzinnigheid, maar hij hoopte dat deze volksziekte tien jaar na de oorlog verdwenen zou zijn. Vergissing! Het zou vijfentwintig jaar duren. Dus maakte hij nogmaals kennis met de mentaliteit van de voormalige vijand. Dat dwong hem tot diep nadenken, elke dag, drie jaar lang. Nu in de 21e eeuw overal opnieuw oorlogen uitbreken, heeft hij zijn gedachten op papier gezet. Niet wiskunde, maar psychologie zou hoofdvak moeten zijn in het onderwijs, want: wie vrede wil, moet zich bewapenen; niet met wapens, maar met kennis over de mens.

Biografie

Behalve fotograaf werd Jacques Huinck ook 'ervaringsdeskundige'. Nadat hij zelfstandig fotograaf was geworden in 1960, won hij kort daarna in Parijs de 'Prix Nièpce'. Hij was 26 jaar docent aan de Maastrichtse Stadsacademie. Zijn eerste speelfilm werd vertoond op de filmfestivals van Mannheim en San Francisco en op de TV van Nederland, West-Duitsland en West-Berlijn. Van het ministerie kreeg hij een reisbeurs naar Hollywood. Hij maakte 37 korte speelfilms voor de psychologische faculteit van de universiteit van Tilburg. De bekende 'privéomstandigheden' dwongen hem om te verhuizen. Door gebrek aan geld, donkere kamer en klanten, begon hij boeken te schrijven. Na lang zoeken vond hij een vrouw, die bij hem paste. Om elkaar beter te leren kennen maakten ze een wandeling door Spanje van ongeveer duizend kilometer. Hun relatie gaat nooit meer stuk!

Details